Τρίτη, 5 Μαΐου 2015

Ιδιωτικοποιήσεις και Ανάπτυξη: Η λειτουργία του Ελληνικού θα αυξήσει το τουριστικό προϊόν της χώρας κατά 7%


Άκουσα τον πρωθυπουργό στην πρώτη του συνέντευξη μετά τις εκλογές να λέει πως οι ιδιωτικοποιήσεις θα προχωρήσουν, μόνο αν φτάσουμε σε συμφωνία με τους εταίρους. Κάτι σαν τιμωρία δηλαδή ή υποχώρηση. Προσφορά στους δανειστές! Είπε επίσης ότι, για να προχωρήσουν, πρέπει να αξίζει το τίμημα. Φαίνεται δηλαδή κι εκείνος να κάνει το ίδιο λάθος με όλους τους προηγούμενους, προ και κατά τη διάρκεια της κρίσης: υποτιμά τα αναπτυξιακά και συνεχή οφέλη που μπορεί να έχει μία επένδυση για την οικονομία του τόπου προτάσσοντας το κριτήριο του τιμήματος που είναι μόνο για μια φορά. Μια αρπαχτή δηλαδή.
Από την άλλη, η αξιοποίηση του Ελληνικού αντιστοιχεί σε μια τουριστική μονάδα, που όταν μπει σε λειτουργία θα ισοδυναμεί με το 7% του τουριστικού μας προϊόντος!!! ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ.
Θα χρησιμοποιήσω ένα ρεαλιστικό παράδειγμα, για να δείξω ποιες θα έπρεπε να είναι οι προτεραιότητες μιας κυβέρνησης, στο θέμα της αξιοποίησης των περιουσιακών στοιχείων και των πόρων της χώρας. Το παράδειγμα είναι η αξιοποίηση του Ελληνικού.

Η δημόσια συζήτηση περιορίστηκε σχεδόν αποκλειστικά στο τίμημα πώλησης του Ελληνικού 1δις, 2 δις, 3δις κ.λπ. Και ήταν συζήτηση αντιπαραγωγική. Διότι παραβλέπει τη βασική παράμετρο που είναι η συνεισφορά της αξιοποίησης του Ελληνικού στην ελληνική οικονομία όχι για μια φορά αλλά κάθε χρόνο. Με μια φράση, η αξιοποίηση του Ελληνικού αντιστοιχεί σε μια μονάδα, η λειτουργία της οποίας ισοδυναμεί με το 7% της τουριστικής μας βιομηχανίας!!!

Πώς φτάνουμε σε αυτό το νούμερο. Η λογική είναι απλή:
  • Δεδομένου του μεγέθους της επένδυσης, καταλαβαίνουμε πως πρόκειται για μια μονάδα ισοδύναμη με 30 Hilton ή 30 Αστέρες Βουλιαγμένης. 
  • Υποθέτουμε ότι η νέα μονάδα θα έχει αντίστοιχη αποδοτικότητα με το Hilton και με αυτόν τον τρόπο υπολογίζουμε τα έσοδα της μονάδας.
  • 30 Hilton μαζί παράγουν ένα τουριστικό έσοδο που αντιστοιχεί στο 7% της δαπάνης από εισερχόμενους τουρίστες.
  • Αυτό αντιστοιχεί σε μία αύξηση του ΑΕΠ κατά 1.5% και σε ετήσια αύξηση των φορολογικών εσόδων κατά 750 εκατ. Ευρώ.
Θεωρητικά η διαδικασία πώλησης του Ελληνικού θα μπορούσε να είχε ξεκινήσει, όταν θεμελιώθηκε το νέο αεροδρόμιο (1995), να είχε ολοκληρωθεί πριν ακόμα γίνουν τα εγκαίνια του νέου αεροδρομίου (2001), και μετά από 3-4 χρόνια (2005) οι εγκαταστάσεις μιας γιγάντιας τουριστικής επένδυσης θα μπορούσαν να είχαν τεθεί σε λειτουργία.
Αλλά πιθανότατα θα χαρακτηρίζονταν προδότες και πράκτορες αντιλαϊκών συμφερόντων – μπορεί να αντιμετώπιζαν και εξεταστική- όσοι τολμούσαν κάτι τέτοιο. Η κυρίαρχη λογική ακόμη και σήμερα είναι: εφόσον οι τιμές είναι χαμηλές, ας περιμένουμε άλλη μια δεκαετία, δύο ίσως καλύτερα, να ανακάμψει η αγορά του real estate…
Προσωπικά θεωρώ απόλυτα υπεύθυνες τις κυβερνήσεις από το 1995 και δώθε, καθώς και τις εκάστοτε αντιπολιτεύσεις στον βαθμό που τους αναλογεί, γιατί το πραγματικά επιζήμιο για την οικονομία μας είναι το γεγονός πως εδώ και 10 χρόνια και καθώς φαίνεται και για τα επόμενα 10 χρόνια χάνουμε 7% του τουριστικού μας προϊόντος.

Και εξηγούμαι πιο αναλυτικά:
Υποθέτουμε ότι το φιλέτο Ελληνικό πουλιέται 1,5 δις (Μπορεί να αξίζει περισσότερο, μπορεί οι διαθέσιμες προσφορές λόγω κρίσης να είναι χαμηλότερες, αλλά χάριν του παραδείγματος ας δεχτούμε αυτή την τιμή).
Ο επενδυτής που δίνει 1,5 δις, για να αγοράσει ένα οικόπεδο, λογικά δίνει τα διπλάσια για να το διαμορφώσει και να το αξιοποιήσει, δηλαδή άλλα 3 δις. Σύνολο 4.5 δις.
Αν αυτή η μονάδα ανήκει σε μια εταιρεία -ας την ονομάσουμε Costa-Elliniko- τότε μιλάμε για μια εταιρεία με πάγια αξίας 4,5 δις. Μαζί με το κεφάλαιο κίνησης κ.α. μιλάμε για μια εταιρεία που δραστηριοποιείται στον κλάδο Hotel&Leisure και έχει συνολικό ενεργητικό της τάξης των 5 δις!
Επειδή δεν μας ανήκει η εταιρεία δεν μας πολυενδιαφέρουν τα κέρδη της. Μας ενδιαφέρει όμως ο τζίρος της – ο κύκλος εργασιών.
Σύμφωνα με τον ισολογισμό της Ιονικής Ξενοδοχειακής, που διαχειρίζεται το Hilton -το οποίο γεωγραφικά αλλά και με βάση το target group είναι κοντά στη μονάδα του παραδείγματός μας- ο λόγος κύκλου εργασιών προς ενεργητικό είναι περίπου 15,2% (sales/turnover = 15,2%).
Τον ίδιο περίπου λόγο κύκλου εργασιών προς ενεργητικό 15,5% παρουσιάζει και ο Αστέρας Βουλιαγμένης ,που έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με την υπό εξέταση μονάδα.

Δεχόμαστε λοιπόν ότι το Costa-Elliniko σε πλήρη λειτουργία θα έχει αντίστοιχο δείκτη κύκλου εργασιών προς ενεργητικό (15.5%) και με δεδομένο ότι η εταιρεία έχει ενεργητικό 5 δις, εμμέσως συμπεραίνουμε ότι τα ετήσια έσοδα της εταιρείας θα είναι 775 εκατ. Ευρώ. Συνυπολογίζοντας ότι ο επισκέπτης δαπανά στο Costa-Elliniko το 80% της συνολικής του δαπάνης στη χώρα (δαπανά ένα 20% σε δραστηριότητες εκτός ξενοδοχείου), τότε το σύνολο της ετήσιας τουριστικής δαπάνης των επισκεπτών του Costa-Elliniko ανέρχεται στο ποσό των 969 εκατ. Ευρώ και ισοδυναμεί με το 7% της συνολικής τουριστικής δαπάνης για το 2014 (μόνο εισερχόμενων τουριστών). (Πηγή: Ινστιτούτο του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΙΝΣΕΤΕ).

Να σημειωθεί δε ότι είναι τέτοια η φύση της επένδυσης του Costa-Elliniko που θα προσελκύσει επισκέπτες, οι οποίοι αλλιώς δεν θα επισκέπτονταν την Ελλάδα. Και είναι σημαντικό διότι, με αυτήν την έννοια, τα έσοδα που παράγονται από τη λειτουργία του δεν αποστερούνται από κάποια άλλη εγχώρια τουριστική επιχείρηση. Πρόκειται δηλαδή για καθαρά νέο έσοδο, που έρχεται να προστεθεί και να αυξήσει το εγχώριο έσοδο από τον τουρισμό.

Μετά, ακολουθώντας την ανάλυση του Ινστιτούτου ΣΕΤΕ (www.insete.gr) βασισμένη σε στοιχεία του ΙΟΒΕ και του ΚΕΠΕ, σχετικά με την «Συμβολή του τουρισμού στην ελληνική οικονομία το 2014, Φεβρουάριος 2015», και κάνοντας γραμμική προβολή στα μεγέθη του Costa-Elliniko καταλήγουμε στα εξής:

Η λειτουργία μιας μονάδας αντίστοιχης του Costa-Elliniko :
  • Αυξάνει κατά 7% τα έσοδα από τον εισερχόμενο τουρισμό
  • Προσθέτει άμεσα 0,6% στο ΑΕΠ της χώρας 
  • Προσθέτει έμμεσα & άμεσα από 1,3-1,5% στο ΑΕΠ της χώρας
  • Δημιουργεί 4.000 μόνιμες άμεσες θέσεις εργασίας και 13.700 εποχικές
Επειδή η συγκεκριμένη τουριστική επένδυση αναμένουμε να έχει μικρότερη εποχικότητα από τον μέσο όρο του τουριστικού κλάδου, οι μόνιμες θέσεις εργασίας πιθανότατα θα είναι περισσότερες και οι εποχικές λιγότερες. Δεν λαμβάνουμε υπόψιν εδώ τις θέσεις εργασίας που δημιουργούνται λόγω της έμμεσης συνεισφοράς της συγκεκριμένης μονάδας στην οικονομία.
Να σημειώσουμε επίσης ότι 1,5% αύξηση στο ΑΕΠ σημαίνει κατ΄ αναλογίαν 1,5% αύξηση στα φορολογικά έσοδα ή 750 εκατ ευρώ ετησίως, σύμφωνα με τα μεγέθη του προϋπολογισμού του 2014. (Το 100% ΑΕΠ για το 2014 αντιστοιχεί σε 50 δις φορολογικά έσοδα. Τα φορολογικά έσοδα από την λειτουργία της μονάδας του Ελληνικού προκύπτουν κατ΄αναλογίαν της συνεισφοράς της μονάδας στο ΑΕΠ και αποτελούν χονδρική προσέγγιση).

Ο πίνακας που ακολουθεί συγκεντρώνει μερικά σημαντικά στοιχεία για την συμβολή του τουρισμού στην ελληνική οικονομία, όπως αυτά αποτυπώνονται στη μελέτη του Ινστιτούτου του ΣΕΤΕ καθώς και την αντίστοιχη πρόβλεψη για τα μεγέθη της μονάδας του Ελληνικού.



Σημειώσεις: Σύμφωνα με το ΙΟΒΕ (2012), κάθε 1 € που δημιουργεί η τουριστική δραστηριότητα, προξενεί έμμεση και προκαλούμενη πρόσθετη οικονομική δραστηριότητα 1,2 € και άρα, συνολικά, δημιουργεί 2,2€ ΑΕΠ. Δηλαδή, ο πολλαπλασιαστής της τουριστικής δραστηριότητας ανέρχεται σε 2,2. Σύμφωνα με το ΚΕΠΕ ο πολλαπλασιαστής ανέρχεται σε 2,65.
Τα μεγέθη για την μονάδα του Ελληνικού προκύπτουν με γραμμική προβολή βασισμένη στον εκτιμώμενο κύκλο εργασιών της μονάδας.

Υπάρχουν πολλές σύνθετες λεπτομερείς και αναλυτικές μελέτες σχετικά με την αξία της αξιοποίησης του Ελληνικού και ακούγονται πολλά νούμερα. Η αξία αυτής της ανάλυσης έγκειται στην απλότητά της. «Πες μου πόσο μεγάλη είναι η επένδυση. Υποθέτω ότι ο νέος επενδυτής δεν είναι χειρότερος manager από το management του Hilton και καταλήγω στα παραπάνω νούμερα.»
Και ακολούθως «Όσο πιο πολύ πιστεύεις ότι αξίζει το οικόπεδο, τόσο πιο μεγάλη είναι η επένδυση που θα γίνει, άρα τόσο πιο σημαντική η συνεισφορά της μονάδας στην οικονομία».
Οπότε ας μην χάνουμε χρόνο!!!
Λέγοντας όλα αυτά καταλήγω στο εξής συμπέρασμα :
Η αξιοποίηση και λειτουργία του Ελληνικού θα φέρνει σε ετήσια βάση πολλά έσοδα στα ταμεία του κράτους, θα συντηρεί χιλιάδες θέσεις εργασίας και θα έχει τεράστιο όφελος για την οικονομία. Σε λίγα χρόνια λειτουργίας το ταμειακό όφελος από την λειτουργία του Ελληνικού θα είναι πολλαπλάσιο από το έσοδο της πώλησης. Αυτό είναι πολύ σημαντικό να το καταλάβουμε και να πράξουμε αναλόγως.
Αν το Ελληνικό είχε παραχωρηθεί πριν από 15 χρόνια κανείς δεν θα θυμόταν το τίμημα. Αυτό που θα μετρούσε είναι τι φτιάχτηκε στο Ελληνικό, πόσοι και πόσο ευκατάστατοι τουρίστες έρχονται κάθε χρόνο, πόσοι άνθρωποι δουλεύουν εκεί και πόσο συνεισφέρει η λειτουργία της μονάδας στην οικονομία της χώρας.

Σε τέτοια έργα οι επιδιώξεις της ελληνικής πολιτείας θα έπρεπε να είναι:
Α) Ο επενδυτής να είναι αξιόπιστος και να έχει τη δυνατότητα να φτιάξει και να λειτουργήσει μια εξαιρετική μονάδα που θα αποτελεί πόλο έλξης.
Β) Η αξιοποίηση να ξεκινήσει όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Γ) το τίμημα που θα εισπράξει από την παραχώρηση ή πώληση να είναι καλό.
Το (Α) είναι το πιο σημαντικό και το (Γ) το λιγότερο σημαντικό.

Με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων από το 1995 χάσαμε χρόνο (τουλάχιστον 15 χρόνια), πολύτιμους πόρους και πλούτο για την κοινωνία. Με ευθύνη όλων των πολιτικών δυνάμεων ο δημόσιος διάλογος εστιάζεται στο έλασσον, δηλαδή στο τίμημα.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου