Περί αποθεματικών και άλλων δαιμονίων

Εκστρατεύοντας κατά της Σκυθίας, ο Δαρείος Α΄ ζήτησε από τους Σκύθες να παραδοθούν. Εκείνοι ως απάντηση έστειλαν δώρα:  ένα πουλί, έναν ποντικό, ένα βάτραχο και πέντε βέλη. O Δαρείος θεώρησε πως οι Σκύθες προσέφεραν «γη και ύδωρ» και τα όπλα τους, ο Γωβρύας όμως, σύμβουλός του, ερμήνευσε σωστά το μήνυμα: «Πέρσες, αν δε γίνετε πουλιά να πετάξετε ψηλά στον ουρανό, ποντίκια να τρυπώσετε κάτω απ΄τη γη ή βάτραχοι να βρεθείτε μ᾽ ένα πήδημα στις λίμνες, δε θα γυρίσετε πίσω στον τόπο σας· το χτύπημα θα έρθει απ᾽ αυτά τα βέλη».

Κατ' αναλογίαν, προκειμένου τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων να αποφύγουν επενδυτικές ζημιές, θα έπρεπε να γίνουν ομόλογα του γερμανικού Δημοσίου, αμερικανικές μετοχές ή άτοκες ελβετικές καταθέσεις. Να  μεταλλαχθούν δηλαδή ουσιωδώς, να πάψουν να επενδύουν στην Ελλάδα(1). Γιατί σε μια χώρα που χρεοκοπεί οι ζημιές παραμονεύουν σε κάθε επιλογή (μετοχές, ομόλογα, ακίνητα, ακόμη και στις καταθέσεις).

Γιατί το αντικείμενο της κακοδιαχείρισης δεν ήταν τα αποθεματικά. Ήταν η χώρα.

Πώς χάσαμε τις τράπεζες

Αυτό που έγινε στις τράπεζες την προηγούμενη εβδομάδα δεν αφορά μόνο τους μικρομετόχους. Μας αφορά όλους, γιατί σχεδόν ακατανόητα απαξιώθηκε η περιουσία του ελληνικού Δημοσίου, κάμποσα δισ. ευρώ χάθηκαν αδικαιολόγητα και δια παντός. Τι χάσαμε; Τι έφταιξε; Τι πήγε στραβά; Ποιος ευθύνεται; Υπάρχει κάποιος που μεριμνά για την περιουσία και το μέλλον της χώρας;

Το success story του κυρίου Τσακαλώτου

Γράφονται πολλά αυτές τις ημέρες για τις εξευτελιστικές τιμές στις οποίες εκτελούνται οι αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου των τραπεζών λόγω της ανακεφαλαιοποίησης. Οι μικρομέτοχοι έχασαν πολλά χρήματα. Κυριαρχεί η γκρίνια και τα παράπονα για τη μεθόδευση και τη διαδικασία που ακολουθήθηκε. Και το ελληνικό Δημόσιο έχασε πολλά από τα 25 δισ. που έβαλε στις τράπεζες  το 2013. Ειλικρινά, αμφιβάλλω αν στην κυβέρνηση έχουν καταλάβει τι συνέβη. Δείχνουν να πιστεύουν πως η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών ήταν ένα success story και μένει τώρα να αφοσιωθούν στη δημιουργία του «παράλληλου τραπεζικού συστήματος».

Other People’s Money

Στη γλώσσα των επενδυτών με τη φράση του τίτλου χαρακτηρίζονται επενδυτικές αποφάσεις που λαμβάνονται όχι με αυστηρά επενδυτικά κριτήρια αλλά επειδή εξυπηρετούν αλλότριους σκοπούς. Ασύμφορες επενδύσεις που δρομολογούνται από κέντρα αποφάσεων που φυσικά δεν τοποθετούν δικά τους κεφάλαια, αλλά «Other People’s Money».

Πότε θα αυξηθούν οι συντάξεις;

Το 2007 ήταν η τελευταία χρονιά ανάπτυξης. Ακολούθησαν 7 χρόνια ύφεσης, 5 χρόνια μνημονιακών περικοπών στις συντάξεις, 26% μείωση του ΑΕΠ  κι όμως το 2014 δαπανήσαμε για συντάξεις 2 δις περισσότερα (+7%) από το 2007. 
Σήμερα έρχεται νέο κύμα μειώσεων και όλοι θεωρούν αναγκαία τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού. Ας απαντήσουμε μερικές Συχνές Ερωτήσεις με ξεκάθαρο τρόπο. 

Υγιή & Προβληματικά Ταμεία: Το Παράδειγμα του ΟΑΕΕ

Για την υπερβολική επιβάρυνση των ασφαλισμένων του ΟΑΕΕ και ειδικά των μεροκαματιάρηδων με τα μπλοκάκια έχουν γραφτεί πολλά. Γιατί υπάρχει η ιδιαιτερότητα γι’ αυτούς τους επαγγελματίες πως ανεξάρτητα από το αν έχουν έσοδα η όχι – μέσα στην κρίση είναι πολλοί αυτοί που δεν έχουν- οι εισφορές τους είναι διοικητικά προκαθορισμένες. Και δεν είναι ευκαταφρόνητες «πενταροδεκάρες».

Τώρα λοιπόν ακούμε πως η κυβέρνηση εξετάζει την αύξηση των εισφορών στο Ταμείο του ΟΑΕΕ. Προσδοκά μάλιστα αύξηση εσόδων κατά 600 εκατ. ευρώ. Δεν γνωρίζω αν είναι αξιόπιστα τα δημοσιεύματα- ελπίζω όχι. Γιατί το σκεπτικό στο οποίο βασίζεται αυτή η αύξηση – το Ταμείο του ΟΑΕΕ είναι πολύ ελλειμματικό και επιδοτείται κατά 50% από το κράτος ενώ το ΙΚΑ επιδοτείται μόνο κατά 20%- είναι λανθασμένο, επιπόλαιο, ενδεικτικό της σύγχυσης που επικρατεί στα κέντρα λήψης των αποφάσεων. Δεν εξετάζω αν πρέπει να αυξηθούν οι εισφορές ή να μειωθούν οι συντάξεις του ΟΑΕΕ (περισσότερο από τις άλλες, γιατί όλες θα μειωθούν) εξετάζω μόνο το σκεπτικό, γιατί προϊδεάζει για εξελίξεις εμβαλωματικές, αποσπασματικές και άδικες.

Ασφαλισμένοι σε ρόλο τρόικας

Η υπόθεση του ΤΑΠΙΛΤ-ΑΤ είναι ιδιαίτερη περίπτωση προβληματικού Ταμείου, ενδεικτική και διδακτική ωστόσο. Είναι μικρό, αφορά σε πολύ συγκεκριμένο υποσύνολο ενός κλάδου (εργαζόμενοι πρώην Τράπεζας Εργασίας, πρώην Τράπεζας Κρήτης, πρώην Ιωνικής, πρώην Μακεδονίας-Θράκης, πρώην ΕΤΒΑ, Αττικής και της Εθνοκάρτας) και, ακριβώς λόγω της ιδιαιτερότητάς του, εμφανίζει ευδιάκριτα τα προβλήματα για τις επόμενες γενιές ασφαλισμένων, όταν το σύστημα είναι καταχρηστικά γενναιόδωρο για τους παλαιούς. Γι' αυτό εξάλλου στο ΤΑΠΙΛΤΑΤ τις περικοπές στις συντάξεις δεν τις ζητά η τρόικα αλλά οι ίδιοι οι ασφαλισμένοι! Οι νεότεροι, που εισφέρουν χωρίς καμιά προσδοκία απολαβών.