Το λάθος με τις εισφορές στα Ταμεία

Είναι δυνατόν να διεξάγεται η συζήτηση για το ασφαλιστικό επί τη βάσει ενός σχεδίου, το οποίο υπολογίζει τις εισφορές των ασφαλισμένων με λάθος τρόπο; Με αυτή την κυβέρνηση, ναι! Ένα χρόνο τώρα, σε κάθε ευκαιρία, ακόμα και όταν πρόκειται για μείζονα θέματα οικονομικής πολιτικής, έχει αποδείξει πως η σχέση της με τα ποσοτικά δεδομένα είναι «χαλαρή». Και, δυστυχώς, οι συνέπειες της χαλαρότητας αποβαίνουν τοξικές για τους πολίτες και τη χώρα.

Τράπεζα Αττικής: Η Παράλληλη Τράπεζα του ΣΥΡΙΖΑ

Το να επενδύει  ένα Ασφαλιστικό Ταμείο σε μετοχές είναι θεμιτό, πάγια τακτική σε όλο τον κόσμο. Το να έχει ζημιές από κάποιες επενδύσεις είναι μεν δυσάρεστο αλλά αποδεκτό επίσης. Κέρδη και ζημιές είναι έννοιες συνυφασμένες με τις επενδύσεις. Το να επενδύει όμως ένα Ταμείο αγοράζοντας μετοχές σε εξωπραγματικές τιμές πέρα από κάθε μέτρο αποτίμησης, εξυπηρετώντας συμφέροντα αλλότρια από την αξιοποίηση της περιουσίας του Ταμείου είναι πρωτοφανές και επικίνδυνο. Επιπροσθέτως, είναι τουλάχιστον απογοητευτικό ότι μετά από 6 χρόνια κρίσης, εν μέσω μιας επώδυνης ασφαλιστικής μεταρρύθμισης, η κεντρική εξουσία διαχειρίζεται τα αποθεματικά των ταμείων για αλλότριους σκοπούς με ανευθυνότητα. Ωσάν να προσπαθεί η Κυβέρνηση, με ζήλο νεοφώτιστου, να ξεπεράσει τους προηγούμενους σε όλες τις αμαρτίες της μεταπολίτευσης.

Επιλογές από μια μελέτη για το ασφαλιστικό

Το ΚΕΠΕ (Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών) εκπόνησε πέρυσι μία πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη για το ασφαλιστικό κατά παραγγελίαν του Υπουργείου Εργασίας. Η μελέτη αναφέρεται σε πολλές αμαρτίες και στρεβλώσεις του ασφαλιστικού συστήματος, προτείνει μεταρρυθμίσεις αλλά παραμένει φυλαγμένη με μυστικοπάθεια στα συρτάρια της γραφειοκρατίας. Ακατανόητο γεγονός να μην δημοσιοποιούνται τόσο ενδιαφέρουσες, κατατοπιστικές και επίκαιρες μελέτες. Αφού λοιπόν δεν υπάρχει διάθεση δημοσίευσης της μελέτης, και ο μόνος τρόπος ενημέρωσης είναι ένα προσχέδιο που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο (εδώ), παραθέτω αυτολεξεί μερικά ευσύνοπτα αποσπάσματά του. 

Και υπενθυμίζω ότι μας αφορά όλους και για έναν επιπλέον λόγο: τα μέτρα που λαμβάνονται για  το ασφαλιστικό επηρεάζουν όχι μόνο το επίπεδο και το χρόνο απονομής των συντάξεων αλλά και τη συμπεριφορά ολόκληρης της ελληνικής οικονομίας.

Το πολιτικό κεφάλαιο του Κ. Καραμανλή

Υπάρχει καλός και κακός κόσμος. Στον καλό κόσμο, οι σοσιαλιστές αυξάνουν τους φόρους για να χρηματοδοτήσουν αύξηση των δαπανών, ενώ οι φιλελεύθεροι μειώνουν τις δαπάνες του κράτους για να μπορέσουν να μειώσουν τους φόρους. Στον κακό κόσμο, οι σοσιαλιστές αυξάνουν τις δαπάνες χωρίς όμως να αυξήσουν τους φόρους, ενώ οι φιλελεύθεροι μειώνουν τους φόρους χωρίς να μειώσουν τις δαπάνες.  Η διαφορά μεταξύ καλού και κακού κόσμου δεν είναι ιδεολογική. Είναι μια κυβερνητική αξία, μια πολιτική αρετή, που στη χώρα μας ευδοκίμησε ελάχιστα: η δημοσιονομική υπευθυνότητα. Και στην περίοδο της χρεοκοπίας, που αποκαλούμε «κρίση», μάθαμε όλοι ότι δεν χρεοκοπήσαμε επειδή ασκήθηκαν φιλελεύθερες ή σοσιαλιστικές συνταγές διακυβέρνησης αλλά επειδή υπήρξε ένα ευρύ, βαθύ και διαχρονικό έλλειμμα δημοσιονομικής υπευθυνότητας.

Αεροδρόμια: Καν’ το όπως στον ΟΠΑΠ!

Το 2014 το ελληνικό δημόσιο δεν είχε ούτε μία μετοχή του ΟΠΑΠ. Όμως εισέπραξε από φόρους 498 εκατ.€,  2,5 φορές περισσότερα απ’ όσα ήταν τα κέρδη της εταιρείας (199 εκατ.€)! Οπότε, καν’ το όπως στον ΟΠΑΠ!

Ο εκδημοκρατισμός της αριθμητικής

Η αριθμητική δεν είναι δημοκρατική λέει ο Στέφανος, επί έτη πολλά κι ακόμη σήμερα δάσκαλός μου. Και προσθέτει «γιατί έχει ένα δυσάρεστο χαρακτηριστικό: το αποτέλεσμα δεν επιδέχεται διαφορετικής γνώμης». Για την ερμηνεία των αριθμών μπορούν να υπάρξουν πολλαπλές εκδοχές, οι επιμέρους ποσότητες όμως έχουν μια και μοναδική τιμή. 

Με την ανάληψη της εξουσίας από τον Σύριζα ο φρέσκος άνεμος δημοκρατίας συμπαρέσυρε και τις αντιδημοκρατικές ιδιότητες της αριθμητικής. Συχνές και σοβαρές ανακρίβειες, αριθμοί ατάκτως ερριμμένοι ή κακοποιημένοι ακούστηκαν από τα πλέον αρμόδια κυβερνητικά στελέχη. Αυτή η στάση συνοδευόταν –στα μάτια μου τουλάχιστον- από βαθιά υποτίμηση των ποσοτικών δεδομένων, σάμπως όλη η κρίση να μην είναι κατά βάση μια σειρά ποσοτικών δεδομένων, η διαχείριση των οποίων γεννά ποιοτικά χαρακτηριστικά που αφορούν ανθρώπους.

Αντίστροφη μέτρηση

Ψηφίστηκε την Κυριακή 6/12 ο προϋπολογισμός που προβλέπει ύφεση για μια ακόμη χρονιά. Αν η 6η μέρα χωρίς νερό είναι μοιραία για τον άνθρωπο, ποια χρονιά ύφεσης είναι μοιραία για την κοινωνία; Ποια χρονιά χωρίς χρηματοδότηση από τις τράπεζες είναι μοιραία για την οικονομία; Ο χρόνος τώρα είναι το πιο κρίσιμο μέγεθος. Χρειάζεται να επιστρέψουμε σε ανάπτυξη το γρηγορότερο. Η συντομότερη οδός περνάει μέσα από τη συναίνεση και συνεργασία των πολιτικών δυνάμεων. Κανένας προϋπολογισμός και κανένα πρόγραμμα προσαρμογής δεν θα είναι επιτυχημένο χωρίς την πολυσυζητημένη συναίνεση.